Bewegingsonderwijs: belang en bedoeling
Samenvatting
Lichamelijke opvoeding, of bewegingsonderwijs, is sinds jaar en dag het door de jeugd meest gewaardeerde schoolvak. Maar gek genoeg kampt het vrijwel doorlopend met imago- en legitimatieproblemen. Waar gaat het in het vak nu precies om? Kan de school niet zonder? De vraag naar het belang en de taakstelling van het bewegingsonderwijs is gedurende de afgelopen halve eeuw heel verschillend beantwoord. Zo is het vak een tijd lang verdedigd vanwege zijn (vermeende) bijdrage aan de persoonlijkheidsvorming van de schooljeugd. Het werd ook met regelmaat gezien als compensatie voor de belevingsarmoede van de andere schoolvakken. En niet in de laatste plaats werd en wordt gewezen op zijn gezondheidsbevorderende waarde. In dit boek wordt simpelweg als volgt geredeneerd. Deelname aan sport, spel en bewegen (ook wel: bewegingscultuur) is onmiskenbaar van belang. Voor het individu en voor de samenleving als geheel. De participatiecijfers en de wetenschap laten daar geen misverstand over bestaan. De school vervult bij de voorbereiding op die deelname een sleutelrol. Zij bereikt immers alle jongeren en biedt bovendien een adequaat pedagogisch klimaat en deskundige begeleiding. Het bewegingsonderwijs is erop gericht de leerlingen bekwaam te maken voor zelfstandige, verantwoorde, perspectiefrijke en blijvende deelname aan de bewegingscultuur.
Literatuurverwijzing: Stegeman, H. (2001). Bewegingsonderwijs: belang en bedoeling. Zeist: Jan Luiting Fonds.