Tilburg sport (1840-1940)
Identiteit, diversiteit en distinctie
Samenvatting
In dit proefschrift worden sport en sportclubs gezien vanuit hun sociaal-culturele rol. Tussen 1840 en 1940 groeide Tilburg van een vrij arme gemeenschap, waarin mensen met landbouw en huisnijverheid hun brood verdienden, uit tot een van de grootste en belangrijkste textielcentra van Nederland.
De centrale vraag van dit onderzoek is: in hoeverre heeft sport in Tilburg in deze periode bijgedragen aan de betrokkenheid van burgers op elkaar en bij de stad? Op basis van informatie uit kranten, tijdschriften en archieven van sportverenigingen, wordt de geschiedenis van zes sporten te weten handboogschieten, wielrennen, voetbal, gymnastiek, korfbal en hockey, geanalyseerd en beschreven. Daarbij werden vragen beantwoord als: wie richtten de verenigingen op? Wat betekenden de sportclubs en sportfaciliteiten voor de leden, en voor de Tilburgse samenleving? Hoe belangrijk waren kampioenschappen en topsporters?
De studie toont aan dat de Tilburgse sportbeoefenaars en hun supporters bijdroegen aan een dynamische gemeenschap, een gemeenschap die zich voortdurend aanpast aan veranderende omstandigheden. Sport construeerde en construeert de samenleving, samen met cultuur, onderwijs, jeugd- en gezondheidszorg, politiek en economie. De groeiende populariteit van de verschillende sporten was het resultaat van een ingewikkeld proces waarin sportmakelaars, scholen, jeugdorganisaties, lokale ondernemers, de katholieke kerk en de pers een actieve rol speelden. De gemeente speelde vóór 1940 daarin nauwelijks een rol.
Literatuurverwijzing: Kemmeren, M.C.M. (2024). Tilburg sport (1840-1940): Identiteit, diversiteit en distinctie. Breda: ZHC.