Openbare ruimte nog niet altijd toegankelijk voor wandelaars met een beperking
Wandelen in de openbare ruimte gaat voor mensen met een beperking nog niet zonder belemmeringen. Zij komen nog verschillende obstakels tegen. Gemeenten worstelen met de opgave om de openbare ruimte toegankelijker te maken. Dit blijkt uit onderzoek van het Mulier Instituut onder mensen met een beperking en gemeenteambtenaren.
Wandelaars met een beperking beoordelen de toegankelijkheid van de openbare ruimte gemiddeld met een score van 3,1 (op schaal van 1-5). Onder wandelen valt in dit onderzoek ook bijvoorbeeld rijden met een rolstoel.
Zelfstandig wandelen is belangrijk, maar niet altijd mogelijk
De meeste wandelaars vinden het belangrijk om zelfstandig te kunnen wandelen. Maar dit lukt ze niet altijd, ook niet met hulpmiddelen. 27 procent kan meestal zelfstandig wandelen. Dit heeft onder andere te maken met belemmeringen in de openbare ruimte.
Geblokkeerde stoepen en te weinig voorzieningen
De grootste obstakels voor wandelaars met een beperking zijn:
- verkeerd geparkeerde voertuigen;
- horecaterrassen;
- smalle of slechte stoepen;
- te weinig bankjes en toegankelijke toiletten langs wandelroutes.
Concreet beleid is nodig, samenwerking ontbreekt vaak nog
48 procent van de gemeenten heeft concrete beleidsdoelen over de toegankelijkheid van de openbare ruimte. Gemeenten nemen maatregelen zoals zorgen voor obstakelvrije routes, bankjes en toegankelijke sportplekken. De gemeente toegankelijk maken voor mensen met een beperking vraagt actie vanuit het sociaal én het ruimtelijk domein. Die samenwerking ontbreekt vaak nog.
Betrek mensen met een beperking bij besluiten
Verder raden we gemeenten aan inwoners met een beperking bij ruimtelijke ontwikkelingen te betrekken. Zo voorkom je dat bijvoorbeeld een nieuw ontworpen plein of park in de praktijk toch niet toegankelijk blijkt.
Maak toegankelijkheid verplicht
We raden de landelijke overheid aan een toegankelijke openbare ruimte vast te leggen in landelijke wetten. Dit geeft gemeenten een stok achter de deur en duidelijkheid: aan de slag gaan met toegankelijkheid is dan niet langer vrijblijvend, maar vanzelfsprekend.
Onderzoek onder wandelaars met een beperking en ambtenaren
Voor dit onderzoek hebben 51 wandelaars met een beperking een vragenlijst ingevuld. Zeven van hen namen ook deel aan een focusgroep. Daarnaast vulden 125 ambtenaren van gemeenten een andere vragenlijst in. Ambtenaren van vijf gemeenten namen ook deel aan een focusgroep.
Nog veel meer over toegankelijkheid
Toegankelijkheid is veel meer dan alleen fysiek ergens kunnen komen en meedoen. Het gaat bijvoorbeeld ook over informatietoegankelijkheid en sociale toegankelijkheid. Het Mulier Instituut volgt tot en met 2030 ontwikkelingen in het kader van de Missie Sporten voor mensen met een handicap vanzelfsprekend in 2030. Lees er hier meer over.
Graphic Week van de Toegankelijkheid

Meer nieuws over dit thema
Voortgang Sportakkoord II: lokale samenwerkingen ontstaan en versterkt, maar zorgen over borging resultaten
Vanuit lokale sportakkoorden zijn er rondom de thema’s Vaardig in Bewegen (ViB) en Inclusie & Diversiteit (I&D) samenwerkingen ontstaan en versterkt. Ook zien we veranderingen die bijdragen aan sport en bewegen. Maar in gemeenten leven ook zorgen over het borgen van de opbrengsten.
Religie en sport gaan goed samen, maar er zijn ook uitdagingen voor christelijke en islamitische ouders
Voor praktiserend religieuze ouders kan religie hun sportdeelname zowel stimuleren als belemmeren. Vooral voor moeders kunnen aan gender en religie gekoppelde waarden en gezinsverantwoordelijkheden ook belemmerend werken.
Acceptatie van lhbtiq+-personen in de sport: nog een wereld te winnen
Aandacht voor de acceptatie van lhbtiq+-personen in de sport is nog altijd nodig. Maar deze aandacht leidt geregeld tot weerstand, en draagvlak is niet vanzelfsprekend. Lhbtiq+-inclusie structureel inbedden in beleid over sociale veiligheid en toegankelijkheid, biedt mogelijkheden.